تبليغاتX
به تارنمای نشريه بذر خوش آمديد !
به تارنمای نشريه بذر خوش آمديد !
گزارشی از حضور صفار هرندی در دانشگاه تهران - فعالین نشریه دانشجویی بذر

گزارشی از حضور صفار هرندی در دانشگاه تهران -  فعالین نشریه دانشجویی بذر

امروز قرار بود که صفار هرندی (وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی  دوره اول احمدی نژاد) بیاد دانشکده فنی دانشگاه تهران تا در باره حوادث پس از انتخابات سخنرانی کنه. ساعت ١ رسیدم دانشگاه، همه چیز به ظاهر عادی بود. در اطلاعیه مراسم ذکر شده بود که ابتدای مراسم تریبون آزاد هست و پس از آن دونفر که یکی شون صفار هرندی بود سخنرانی می کنند. تالار چمران دانشکده فنی برخلاف همیشه اون ساعت امکان ورود و جا برای نشستن داشت چون مراسم از جانب بسیج برگزار می شد. طی بیست دقیقه بعد تالار مملو از جمعیتی شد که هر از چند گاهی به صورت ممتد دست می زدند. از جانب بسیج یک نفر به عنوان مجری روی صحنه حاضر شد و طبق معمول برنامه هاشون سرود جمهوری اسلامی و قرآن شون را خواندند و مجری برنامه شروع به خواندن یک شعر در وصف وضع موجود البته از دید خودشون نمود که میان آن دانشجویان معترض با دست زدن هاشون در روند ش اخلال ایجاد می کردند. مجری سعی در ارشاد دانشجویان می نمود و می خواست از شعارهای آنها علیه خودشون استفاده کنه و مدام از نظم و آزادی بیان حرف می زد... (در ادامه مطلب بخوانید) 


ادامه مطلب
+     | 
تراکت منتشر شده نشریه دانشجویی بذر در دانشگاه تهران - اولین روز بازگشایی دانشگاه ها

دانشگاه سنگر آگاهی و مقاومت برای رهایی جامعه است

 خطاب به دانشجویان رادیکال و انقلابی

سال تحصیلی جدید آغاز گردید و حاکمیت بار دیگر اقداماتی در جهت سرکوب جنبش دانشجویی صورت داد.

احضار دانشجویان به کمیته ی انضباطی، احکام سنگین برای فعالین دانشجویی، ستاره دار نمودن جمعی از دانشجویان و ممانعت از ورود دانشجویان به مقاطع تحصیلی بالاتر نمونه هایی از جو سرکوب کنونی است.

چشم امید همگان به دانشگاه است. با وجود تمامی تمهیدات دستگاه سرکوبگر، با وجود هزارن بسیجی در دانشگاه ها بار دیگر به اثبات می رسانیم که جنبش دانشجویی به عنوان طیفی از مبارزات انقلابی جامعه و قشری جریان ساز همچون گذشته به مقاومت برخاسته و در مقابل اقدامات ارتجاعی حاکمیت از قبیل آماده کردن بسیجیان، بازنشسته کردن اساتید، اعلان تغییر آموزش علوم انسانی در جهت اسلامی نمودن هر چه بیشتر آنها، تبعیض و تفکیک جنسیتی، برنامه ریزی برای نظامی کردن دانشگاه ها، ممانعت از حضور دانشجویان در خوابگاه های دانشجویی، ستاره دار نمودن دانشجویان، احکام سنگین کمیته انضباطی و زندانی نمودن فعالین دانشجویی با وضع احکام سنگین برای آنها به مقابله برخاسته و به شناسایی و افشای عوامل جنایت کوی دانشگاه اقدام نموده و اجازه نخواهیم داد تا سرکوبگران بتوانند بار دیگر جنایت های خود را تکرار نمایند و این واقعه همچون  ١٦ آذر در تاریخ جنبش دانشجویی به یادگار خواهد ماند...  (در ادامه مطلب بخوانید)


ادامه مطلب
+     | 
نشریه دانشجویی بذر شماره 41 - مهر ماه ۱۳۸۸

 نشریه دانشجویی بذر شماره ۴۱ -  مهر ماه ۱۳۸۸

نشریه دانشجویی بذر شماره 41 - مهر ماه ۱۳۸۸

■ همه نگاهها به سمت دانشگاه است! ... 2
بیانیه تحلیلی نشریه دانشجویی بذر به مناسبت شروع سال تحصیلی 1388  

 ■ "ما همه شورشی هستیم!" ... 4

 ■ فرصت تاریخی بزرگ ... 6
مصاحبه تلویزیون کومله با یکی از فعالین بذر

 ■ خطاب به مولای سبز پوش! ... 8 

 ■ کالبد شکافی یک دروغ! ... 10 

 ■ نقش آثار هنری مخملباف در زندانهای دهه 60 ... 11
برگرفته از مقاله مطالعه در زندان زنان جمهوری اسلامی (67 – 1360) اثر ناصر مهاجر

 ■ جراحی روح یا جراحی حقیقت؟ ... 12

 ■ سرآغاز شاخه ای جدید در صحنۀ رپ فارس ... 13
نقدی بر آلبوم «24 ساعت» از «بهرام»، رپ- خوان مقیم ایران

 ■ "خون من" ... 14
این شعر رپ بوسیله یکی از فعالین بذر در تب و تاب خیزش های تابستان داغ 88 در خیابان های ایران سروده شده است

 ■ «فونا»، عدالت توده ها ... 15

 ■ سخنرانی لنین درباره «دولت» ... 17
بخش اول
+     | 
بيانیه تحلیلی نشریه دانشجویی بذر به مناسبت شروع سال تحصیلی 1388

بیانیه تحلیلی نشریه دانشجویی بذر به مناسبت شروع سال تحصیلی 1388

همه نگاهها به سمت دانشگاه است!

من همدست توده ام

تا آن دم که توطئه می کند گسستن زنجیر را

احمد شاملو

اولین سال تحصیلی پس از خیزش بزرگ مردم در راه است. با قلبی آکنده از درد اما لبریز از خشم و نفرت، با کوله باری از تجاربی که در نبردهای خیابانی بدست آورده ایم، با روحیه ای سر شار از امید و خوش بینی قدم به دانشگاه می گذاریم.  

اما جای خالی یارانی چون کیانوش آسا، اشکان سهرابی، یعقوب بروایه، مصطفی غنیان، مبینا احترامی، تینا سودی، امیرجوادی فر، ناصر امیرنژاد و .... را چگونه تاب بیاوریم؟ جای خالی یارانی چون سهراب اعرابی که می توانستند جز سال اولی ها باشند را چگونه تاب بیاوریم؟ با تن زخمی یاران مان در شکنجه گاهها چه کنیم؟ با اسارت و اخراجهای گروهی آنها و سخت گیری نسبت به استادان دگراندیش چه کنیم؟ طاقت دیدن عکس ندا آقا سلطان را بر روی صندلی خالی اش نداریم. آخر کلاس جایگاه بچه های سرزنده و شاداب کوی دانشگاه بود، اما، حالا بوی خون و باروت کلاس و صحن دانشگاههای سراسر کشور را فراگرفته است...  (در ادامه مطلب بخوانید)


ادامه مطلب
+     |